My Generation

Aguestes cinc persones governaràn Bossòst es pròplèus quate ans: Francisco Rodríguez Miranda, Margarita Barón Palacio, Manuel Barrau Salmerón, Maria Ángeles Medán Noguera, Ignacio Gómez Pérez; o aguestes cinc: José López Ruiz, Daniel Burguete García, José Andrés Madrid Penetró, José Vidal Vidal, Antonio Moga Abo.

Non voi entrar en avaloracions personalizades de cadun d'eri, en prumèr lòc pr'amor que non sò arrés entà jutjar ad arrés, en dusau lòc pr'amor que damb quauqui uns d'eri è fòrça bona relacion d'amistat e es malentesi gasten males jogades.

Sonque preteni enténer qué ei eth mielhor per Bossòst. Continui en tot deféner que votar ua lista ei era pejor des eleccions, segurament des dues listes harie ua bona equipa de govèrn, mès non ac pogui hèr, m'è que tragar eth "lote completo".

Entà començar ua petita anecdòta, se Montilla pòt èster president de Catalonha pr'amor que non pòt èster un Rodríguez o un López alcalde de Bossòst? Eth prumèr cambi ja s'a produsit quinsevolh pòt èster alcalde, non hè manque formar part des "granes familhes" deth pòble. Ath delà es dus candidats an hèt ad a era sua vida eth madeish pendent fòrça ans, simplament coriós.

Començarè pera fin, era lista de CDA, entà començar non i a hemnes, mmmm, malo malo, non començam ben. An sajat hèr ua candidatura equilibrada de "pesi pesadi" deth partit e gent naua (o non autant). En definitiva, non i a estonades, (eth madeish passe ara auta lista). A qui presenten coma futur alcalde? A Pepe, toti lo coneishem, es adjectius me les estauvii, sonque açò: a format aguesti darreri ans part der actuau Ajuntament, mmmm, malo malo, e qu'an hèt pendent aguesti quate ans? Arren.

Era lista d'UA, la trapi mès equilibrada, i a hemnes, e eth partit non i a tan pes (bon, bon, açò ei bon, en un pòble non podem auer caciquismes, ne de familhes ne de partits), as grani des partits no les interèsse es ajuntaments, ei un mielhor bombon eth Conselh (mielhor per toti). Ath candidat toti lo coneishem tanben: Miranda, eth mielhor adjectiu "volentat de hèr" . Damb açò i a pro entà èster era mielhora opcion? Per supausat que non. Ja vos è dit que des dues listes harie ua bona, per tan ne ua ne era auta m'ahisquen eth sufisent entà lançar fusades ar aire.

En conclusion, Bossòst se morís per moments o cercam ua equipa dinamizador, damb desir de trabalhar, de dedicar-i plan temps, de saber méter a toti ath sòn lòc as uns e as auti, de hèr, hèr e hèr. Eth nòste pòble a de besonh un cambi, un revulsiu. Tan de bon auessen es nasi entre es dues listes un viatge passades es eleccions de formar ua bona equipa, mès non me voi enganhar, açò non ac veirè jamès, làstima, mos auram que tragar eth "lote completo".

Bossòst m'aborrís, m'aborrís prigondament, estongui cansat de veir mil iniciatiues que totes acaben en un sac trincat, e açò me met malaut. A on coi ei era mia generacion? Non, jo ei que passi, non, jo ei que non pogui, non, jo ei qu'è un trabalh..., bla, bla, bla. Bossòst a çò que se merite, s'arrés a desir de hèr arren non ac hèm, crotzam toti es braci e a dormir, ja m'ac apariarà un aute... e a plorar plorar e plorar, que trist. M'imagini as qu'an hèt es listes electoraus eth trabalh qu'auràn agut entà escuélher a nau volontaris de mil vesins. Testimonialment quauqui uns se gausen a méter as darrèri des listes o de suplentes as "joeni", ja ,ja, a conha, entà hèr açò ja non ac hèsques e quedaràs mielhor.

Me considèri nacionalista de ment dubèrta, non pugui "tragar" damb es grani partits, o quèrra o dreta, o blanc o nere, "o estás conmigo o contra mi", e eth partit per sus de tot, açò hè mau enes petiti pòbles coma eth nòste.

Eth mielhor exemple a estat Maragall, ara fin mès que nacionalista me trapi "presidencialista", me shaute e plan er onorable Pujol, e me comence a shautar (cada dia mès) eth fòrça onorable Maragall. Quan era pression deth partit no les estofe se hèn grani e grani. Se gausen totun, ara son gent d'estat, tanben recriminen e son critics damb era sua presidéncia e damb eth partit. Era mia fasa "presidencialista" acabe aciu, quan dus "soso-man" estan as dus presidéncies actuaus. Guaire ac trapam a mancat en Aran...

Ar Aran, coma tot arreu, a qui hè autocrítica li talhen es ales.. ara oposicion que me pòt trèir d'a on estongui a sac... e mentre qu'aufritz? Arren.

I a ua linha que non se pòt trauessar e quauqui uns de laguens semble que non s'an assabentat: ei perilhós. Se i a quauquarren illegau denóncia-ac mès non jògues damb huec o te cremaràs segur.

Des d'aciu vos convidi a veir es dus manères de governar que mos prepausen en Aran des de dus des sòns blogs:

Paco Boya, candidat a Síndic per Unitat d'Aran

Joan-Ramon Colomines-Companys era "veu" de CDA, cap de comunicacion deth Conselh Generau d'Aran



Vosati madeishi, cau jogar net, Aran non se merite aguest govèrn.

Qui son es "talibans"?

My Generation