Donde nos llevó la imaginacióndonde con los ojos cerrados
se divisan infinitos campos
Donde se creó la primera luz
germinó la semilla del cielo azul
volveré a ese lugar donde nací
De sol, espiga y deseo
son sus manos en mi pelo
De nieve, huracán y abismos
el sitio de mi recreo
Viento que en su murmullo parece hablar
mueve el mundo y con gracia le ves bailar
y con él el escenario de mi hogar.
Mar bandeja de plata, mar infernal
es un temperamento natural
poco o nada cuesta ser uno más.
De sol, espiga y deseo
son sus manos en mi pelo
De nieve huracán y abismos
el sitio de mi recreo,
Silencio, brisa y cordura
dan aliento a mi locura
Hay nieve, hay fuego, hay deseos
allí donde me recreo.
Guairi de nosati non auem perdut a quauquarrés en mon des drògues.
Me sap fòrça de grèu, fòrça èren companhs, e ara, o an desapareishut, o son mòrti, o son un sac d'uassi.
E çò que mes grèu me sap ei que non vòlen gesser-se, son pro conscienti dera sua situacion e non vòlen hèr arren.
En tot discutir hè pòc damb un fòrça bon amic me didie que dilhèu ara ja serie ora de hèr un pensament... fòrça ans visquen en limit, massa òrça visquen en limit
KK quan voleràs ací èm... truca-mos.
Bona net.
Era version deth vidèo:
E dues versions pro interessantes:


1 comentarios:
Amigo bronski, un placer poder saber de ti después de tanto tiempo, ya tenemos ganas de que se vuelva a animar un poco el panorama bloguero aranés. Han sido unos meses de un poco de abandono. Respecto a esta bonita canción te recomiendo la última versión que interpreta Rosario Flores en su último trabajo titulado "parte de mi".
Saludos desde lo pais d'Aran
Publica un comentari