Mama Said

È profitat eth dia de hèsta mia entà passar-lo en Barcelona e Badalona, damb familha e amics.

Tostemp ei d'arregraïr...

En tot repassar era premsa d'aué me tròbi damb jòies coma aguestes:

Entà palliar era crisi es prepauses des de Madrid son:

1. Crompar joguets espanhòus (no sabi d'on les trèiram) tà Nadau.
   
   
2. Desencarir es "despidos".

En resum, colhós as nòsti politics non l'ac manquen (barra tanpòc), me semble qu'era bèla Bruni se confonec en tot escuélher...



Encara non sabi arren des naui projèctes, tot seguís en suspens.

Nosati mos auem ja hèt ara idèa, ara demori que non mos falhen.

Entà molti serie ua sòrta de renóncia, tà jo ei ua oportunitat mès entà créisher.

Créisher coma persones, créisher espiritualment (açò ja ei aigua d'ua auta mòla, non me declari ne religiós, ne atèu, ne agnòstic, un aute dia ac discutiram plegadi), pensi qué professionalment ja non me cau demostrar arren (ac digui damb tota era modèstia), era definitiva pensi qu'es persones hèm part d'ua sòrta de sinfonia universau e non auem pr'amor que vibrar toti ara madeisha frequéncia, açò mos pòrte a acceptar que non es nòstes valors an qu'èster es melhors, ath contrari i a un bued, o jo aumens è un bued qué sonque pogui aumplir-lo damb nòtes mès anautes, è de besonh aprigondir en eth òme entà poder pujar ua octava e cambiar de frequéncia...

Ei eth camin çò que mos hè grani, non arribar-i.


Always On The Run